Award-bekentenissen

Een tijd geleden werd ik door Annelies van de blog Max & Merel nog eens genomineerd voor de Sunshine Award. Normaal laat ik dat award-gedoe aan mijn neus voorbij gaan, het doet me zo denken aan die kettingbrieven van vroeger. Maar eigenlijk vind ik het wel leuk om telkens iets meer te weten te komen over de persoon achter de blog. Daarom licht ik hier gewoon een tipje van de sluier met wat weetjes over mezelf: 

- Ik studeerde psychologie aan de Lessius Hogeschool in Antwerpen. Gewoon omdat ik dat interessant vond, want ik had nog geen idee wat ik daarmee wou doen. Gelukkig is het een diploma waar je verschillende richtingen uit kan. Na een aantal stages en interims in verschillende richtingen, belandde ik in de bijzondere jeugdzorg. Momenteel werk ik halftijds als opvoedster, en daarmee treed ik in de voetsporen van mijn moeder (wat oorspronkelijk helemaal niet de bedoeling was). 

- Net zoals heel mijn familie heb ik een zwak voor chocolade. Niet in huis halen is de enige remedie. 

- Wij proberen ons best te doen voor het behoud van onze planeet. Onze kinders worden grootgebracht in wasbare luiers, we eten vegetarisch, we hebben een auto met milieubesparende technologie en vervingen onze tweede auto 3 jaar geleden voor een bakfiets. Ik ging op fietsafstand van huis werken en de vent carpoolt. Wegens de beperktheden op vlak van openbaar vervoer en autodelen hier in de Noorderkempen en vrij veel ver weg wonende familie, blijft die éne auto voorlopig toch deel uitmaken van ons gezin. 

- Mijn moeder naaide vroeger voor het hele gezin. Met het hele gezin naar de stoffenmarkt in Breda, alwaar mijn vader zich installeerde in een caféetje en de rest stofjes ging kiezen, knoopjes zoeken in mijn moeder haar gigantische knopenverzameling, naaiboekjes doorbladeren en een eettafel waar gepuzzeld werd met patronen zijn enkele van mijn jeugdherinneringen. Toen we puber werden, vonden we het niet meer cool dat onze kleding door moederlief genaaid werd, maar eens de puberjaren voorbij klopten we allemaal terug aan bij haar om terug te naaien voor ons. Met oudjaar liggen er allemaal zelfgemaakte pakjes onder de kerstboom. 

- In afwachting van de geboorte van Lukas ontdekte ik zelf de naaimachine. Kato-van-bijna-twee had onderbroekjes nodig, maar met poepmaat 74 vond ik niets dat paste in de winkels. Op mijn moeders machine maakte ik zakdoeken, een boxkleed en een slaapzak, en nadien kleertjes én onderbroeken voor de dochter. Toen Lukas 3 weken was, kocht ik mijn naaimachine: een Singer Fashionmate (de voorloper van de Singer Brilliance). Tot nu toe heeft deze machinerie mij nog nooit in de steek gelaten. 

- Een aantal jaar geleden volgde ik een jaar lingerielessen. Vrouwenslips, boxers en bh's, het kwam allemaal aan bod. Sindsdien wordt ook het ondergoed hier zelf gemaakt.

- Ondanks dat bijna alle kleding hier zelf gemaakt wordt (af en toe krijgen ze van anderen kleding als kado, en mijn moeder naait ook graag voor haar (klein)kinders), zitten er veel meer ideeën in mijn hoofd dan dat er kleding in hun kast kan. Dus ofwel moeten de kinders sneller groeien, ofwel moeten er nog kinders bijkomen ;-)

- Ik zou heel graag nog een opleiding patroontekenen volgen. Onregelmatige werkuren, een vent die met vroeges en lates staat en 3 kleine kinderen maken dat echter moeilijk, dus ik zal nog een tijdje moeten wachten of van plantrekkerij doen. 


En nu is het aan u: welk weetje wil u prijsgeven? 

8 opmerkingen:

  1. Leuk om feitjes te plakken op de persoon achter de blog ;-) Ik deed dat ook al eens: http://with-love-by-eva.blogspot.be/2012/11/een-award-zowaar.html

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wauw, die 'lingerie op maat' lijkt me wel erg interessant en redelijk dicht bij de deur!
    Ik vind het trouwens ongelofelijk dat jij zowat alles zelf kan maken, zonder overlock of superfancy naaimachine (denk aan: Bernina-prijsklasse ;)

    Bij de Femma is het erg gezellig, misschien lukt het je toch eens om een keertje langs te komen? Ben ook de naailessen aan het volgen, ook tof!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Had de foto's op Facebook gezien, ziet er inderdaad heel gezellig uit. Ik moet helaas vaak werken op woensdag, maar misschien dat het me binnenkort eens lukt :-) Veel plezier met de naailessen!

      Verwijderen
  3. Leuk! En ik lees zowaar een paar zeldzame gelijkenissen :) : wasbare luiers en een bakfiets :)
    Maak je echt alle kleren zelf? Amaai chapeau! Ik zou dat heel graag willen maar hier lukt dat niet.
    Patroontekenen kan je ook vanop afstand leren. Met zo'n cursus dat je thuisgestuurd krijgt. Ik denk daar over na. Maar zie het nu nog niet zitten nu ik 'pas' terug aan het werk ben...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo goed als allemaal, heel zelden wordt er eens iets gekocht in noodgevallen (tijdgebrek dan vooral), en er wordt ook wel eens iets gekregen. Ik kreeg voor mijn verjaardag een patroontekenboek en bestelde er nog een paar, ik ga eens zien hoe ver ik daarmee kom :-)

      Verwijderen
  4. Direct een kijkje genomen, leuk om te lezen/weten ;).

    BeantwoordenVerwijderen